ฉันบินได้...
              และสามารถได้ยินความคิดใครๆ....

     และยังเคลื่อนไหวภายในพริบตา...

                หายตัวได้.. .
 
และสามารถเยียวยาแผลได้เร็วไว.. .

                        ข้ามเวลาไปไหนดั่งใจต้องการ.. .

      แต่ใจฉันทรมาน ทุกวันยังนอนไม่หลับ.. .

                              ไม่รู้ว่าอะไรที่ฉันขาด ที่ฉันยังต้องการอีกไหม .. .

             ปีกมีไว้ทำไม ถ้าไม่มีใครให้โอบ.. .

     รู้ความในใจคงไม่ประโยชน์.. .

                                                               ไม่มีใครให้เข้าใจ.. .

หัวเราะได้.. .
 
                       และสามารถจะมองฟ้าที่กว้างใหญ่...

       เจ็บปวดเมื่อไหร่ ก็มีน้ำตา.. .
 
                                         ร้องเพลงได้...

                        และสามารถจูงมือคนรักเรื่อยไป.. .

                            เท่านี้ใช่มั้ยที่คนต้องการ.. .

        แต่ใจฉันทรมาน.. .

                                                     ทุกวันยังนอนไม่หลับ.. .

ไม่รู้ว่าอะไรที่ฉันขาด แต่ฉันคงไม่อาจมีไว้ ...

            ปีกมีไว้ทำไม ถ้าไม่มีใครให้โอบ.. .

     รู้ความในใจคงไม่ประโยชน์.. .

                                                               ไม่มีใครให้เข้าใจ.. .

ไม่ต้องหายตัวได้...
 
                 ถ้าไม่เคยมีใครเฝ้าดู...

                                                 ข้ามเวลาไปฉันก็คงจะรู้.. .

                                                         ว่าฉันจะต้องอยู่อย่างไร.. .
 
        ปีกมีไว้ทำไม...

                                          ถ้าไม่เคยมีใครให้โอบ... 

                          รู้ความในใจคงไม่มีประโยชน์...

         ไม่มีใครให้เข้าใจ... 
                                     ไม่มีใครให้เข้าใจ..............